தண்டனை

அவளை

மரணம் கூட

தழுவியிருக்கலாம்

என்னால்

மறக்கப்படுவதை விட

வரம்

கடந்து வந்த

காலங்களை

திரும்பிப் பார்க்கிறேன்

இழந்தவைகளை

எண்ணிப் பார்க்க

வயதை முந்திச்செல்கிறது

எண்ணிக்கை

சாதனை ஒன்றும்

இல்லை

சாதாரண மனிதனாக

வாழவும் இல்லை

இறைவா

இனி ஒருமுறை இந்த

மனிதப்பிறவி வேண்டா

குறிப்பு : இரண்டாவது கவிதை எனது நண்பர் பாலு எழுதியது

காதல்





தொடர்ச்சியற்ற பயணம்
என்று தெரிந்தும்
தொடர்ந்து கொண்டுதான்
இருக்கிறது பயணங்கள்
அவளது நினைவுகளோடு




அவள் என்றோ
தொலைத்து விட்ட
என் நினைவுகளை
எதிர்பாராத சந்திப்பில்
எனது விழிகளில்
தேடிக்கொண்டிருக்கிறாள்




நீ
என்னை மறந்துவிடு
வலிகளோடு வார்த்தைகளையும்
வீசிச்சென்றுவிட்டாள்

அகோர உருவம்

நிசப்த இரவொன்றில்

அனுமதியுடனே மின்சாரம்

விடை பெற்றுக்கொண்டதில்

மெழுகுவர்த்தியின் சுடரையே

சுற்றியது பெயர் தெரியாத

பூச்சியொன்று

நீண்ட இரு கைகளில்

ஒன்று இறகு பற்றி

ஒவ்வொரு பாகமாக சுடரின்

தீயில் வாட்டிய பின்

அறை அதிரும் வண்ணம்

சிரித்து விட்டு அடங்கியது

அந்த உருவம் என்னுள்

நானே கவிதைன்னு சொல்லிக்கிறது - 2


என் காதல்

ஏழாவது படிக்கும்போது

இடைவிடாது பேசிய உன்னை

பார்த்த நான் பைத்தியம் என்றேன்

இன்று

உன்மீதான என் காதலை

என் மௌனங்களால் சிதைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

ஒவ்வொரு கோடை விடுமுறையிலும்

நீ வரும்போது

வைரமுத்து கவிதை வரிகள் போல்

என் பிம்பம் விழுந்து கண்ணாடி

உடைந்ததோ இல்லையோ

உன் பிம்பம் விழுந்து

என் இதயம் உடைந்தது

எனக்காக நான் வாங்கிய

எந்தப் பொருளும்

என்னிடம் அதிக நாள் இருந்ததில்லை

தானமாக கொடுத்துவிடுவது

பிறர் தனதாக்கிகொள்வது

உனக்காக நான் வாங்கிய

ஒரு பொருள்

ஆறு வருடங்களாக என்னிடமே....

நானே கவிதைன்னு சொல்லிக்கிறது 1

தொலைந்த ஒன்றை
தேடும் முயற்சியில் நான்
அம்மாவின் அன்பில்
அப்பாவின் அறிவுரையில்
பக்கத்து வீட்டு மழலை மொழியில்
நிலைக்கண்ணாடியில்
கணினியில்
புத்தகங்களில்
கவிதையில் தொலைதலும் பின்
மீட்தலும் நித்தம் நிகழும் நிகழ்வு .
பின் எங்கு தேடியும் கிடைக்க வில்லை
காற்றில் கலந்துவந்த காதல்
சொல்லியது நேற்றிலிருந்து
அவளும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறாள்
.... தொலைந்த ஒன்றை ....

காத்திருக்கிறேன் ...

பொருளாதாரத்தை தேடிச் சென்ற

நீ

எங்கே என்னை தொலைத்து விடுவாயோ

என்ற பயத்தோடு காத்திருக்கிறேன்

சீக்கிரம் வந்துவிடு

தனிமை என்னை தனிமைப்

படுத்தும் முன்

என் எதிர்பார்ப்புகளும்

வற்றிவிடும் முன்

அதைவிட

எந்தவொரு காரணமும் கூறி

தவிர்க்க முடியாமல்

உன்னையொத்த ஒருவன்

என்னை பெண் பார்க்க வரும்முன்
வந்துவிடு சீக்கிரம்

கனவு
இது இல்லையென்றால்
மனிதனின்
வாழ்க்கையில் முழுமையும்
இல்லை
-----------------------------------------------------------------
வன்முறை
கல்லறை ஆகும் வரை
தேசத்தில்
அமைதியின் கருவரை
உருவாவதில்லை
-------------------------------------------------------------------
படித்ததில் பிடித்தது

உயிர் போகிற வலியை விடக்கொடுமையானது
மனசுக்குப் பிடித்தவர்களின் கண்ணிர்த்துளிகள்
அதைவிடக் கொடுமையானது அதற்கு காரணம்
நாமாக இருப்பது

நானாக நீ....

ஒரு

தொலைதூர பயணத்திற்காக ரயில்

நிலையத்தில் காத்திருந்த தருணத்தில்

என்னை நோக்கி குழந்தையுடன் வந்த அவள் ...

நான்கு வருடங்களுக்கு முன்

என்னுள் பலமுறை தன் உதடு பதித்தவள்

ஏமாற்றங்களையே அதிகமாக சந்தித்த இதயம்

என்று தெரிந்ததாலோ என்னவோ

என் காதலை சொன்னவுடன் ஏற்றுக்கொண்டவள்

அன்றும் சரி இன்றும் சரி

என் தனிமை இரவுகளின் அமைதியில்

அருகில் இருப்பதும் அவள் நினைவுகள் மட்டுமே

ஆம் அவள் என் அவளே தான் ...

அருகில் வந்த அவள் வழக்கமான

நலம் விசாரிப்புகளுக்குப் பின்

" நான்

இன்றும் உன்னுள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்

என்ற நம்பிக்கையில் தான்

அவனுடன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்

என்னையும் உன்னைப்போல் இந்த சமுதாயம்

தனிமையில் வாழ சம்மதித்திருந்தால்

நானாக நீ.... வாழ்ந்திருப்பாய் என்னுள் "

என்று கூறி சட்டென விலகி சென்றாள்.

முயற்சி ...



வெற்றியின் தேடலில்

ஒவ்வொரு முறை

தோற்கும்போதும்

எங்காவது ஓடிச்சென்று

அழுது திர்த்துவிடுவதென்று

தனி இடம் அமர்கின்ற

மனது

அடுத்த தோல்விக்கு தயாராகிவிடுகிறது .





ஒவ்வொரு சந்திப்பின்
முடிவிலும்
சண்டையோடுதான் பிரிவேன்
நாளைய சந்திப்பை
உன் முத்தத்தோடு
தொடங்குவதற்காக ....

ஒரு ஒற்றை புளியமரத்திற்கு அப்பால்
சூரியன் தன் இன்றைய மரணத்தை
நோக்கி பயணப்படிருந்த பொழுதில்
இரு அணில்கள் விளையாடிக்கொண்டே
மாநகரப்பேருந்து போல்
மரத்தின் கிளைகளுக்கும் தரைக்குமாய்
ஓடிக்கொண்டிருந்ததை ரசித்துகொண்டிருந்தேன்
என்னை சந்திக்க வந்த நீ
நம் பிரிதலுக்கான ஒப்பந்தத்தோடு
வந்திருக்கிறாய் என்றறியாமல்
பேச எத்தனித்த போது
சற்றும் சலனமின்றி நாம் பிரிந்து விடுவோம் என்றாய்
ஏதுமறியாது ஏனென்றேன்
ஆயிரமாயிரம் காரணங்கள் கூறினாய்
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்
என்னிடம் காதலை கூறும்போது
எவ்விதமான காரணங்களும் இல்லாமல்
வருவதுதான் காதல் என்றாயே
முறிந்தது காதலும் ரசனையும் .

பேராசை

இது
கொஞ்சம் பேராசைதான்
என்றும் அவள் நினைவில்
நான்

மனிதம்

ஜாதி மதம்
மொழி இனம்
என நினைத்து நினைத்து
மனிதம் மறந்த
மானி(இ)டர்களை
என்ன செய்வது

தோல்விகள்

ஏமாற்றங்கள்
நிறைந்த வாழ்க்கையில்
தோல்விகள் கூட
சிம்மசொப்பனம்

சுமை

நான்
வெளியே செல்ல
என்னை என் தந்தையும்
எனது (மரக்)கால்களை
என் தாயும்
சுமக்கிறார்கள்